Bangkok Catastrophic : กู้วิกฤต กรุงเทพ
ตอนที่7:Dating with Angel
กริ๊ง!
เสียงโทรศัพท์มือถือแฮมดังขึ้น
แฮม:"สวัสดีครับ"
เดฟ:"แฮม นายเปิดไปดูในทีวีช่อง 7 สิ แล้วจะตกใจ"
แฮม:"??"
แฮมลองเปิดดูทีวีในห้อง ถึงกับช็อก
นักข่าว:"เมื่อไม่นานมานี้ มีกลุ่มเด็กวัยรุ่น ได้บุกทำลายสถานีตำรวจหน้าด่านกองปราบปรามอาชญากรรมแห่งชาติค่ะ"
แฮม:"โห..."
เดฟ:"นั่นคือเรื่องเมื่อราว 4-5 ชั่วโมงก่อนอ่ะนะ"
แฮม:"แล้วตอนนี้ล่ะครับ"
เดฟ:"รัฐบาลได้ส่งพลเอกอรายา มือปราบจลาจลชั้นเทพ ออกไปสยบพวกอันธพาลหมดแล้ว"
นักข่าวรายงานต่อไป
นักข่าว:"มีรายงานว่า ขณะนี้ สถานการณ์ของการจลาจลนี้ได้จบลงแล้วค่ะ ด้วยฝีมือของพลเอก โทมัส เอ็นริค อรายา ซึ่งทางเราไม่มีรายงานเกี่ยวกับการจับเป็นพวกอัธพาลแต่อย่างใด"
เดฟ:"อรายาสามารถจัดการกับอันธพาลกลุ่มใหญ่ๆ โดยไม่ต้องฆ่าเลยสักคน"
แฮม:"เหวอ...."
แฮมเสียวสันหลัง เมื่อรู้ว่าต้องมาเป็นฝ่ายตรงข้ามกับรัฐบาล
เดฟ:"นายอาจต้องปะทะกับเค้าสักวันนึง ถ้ายังจะเป็นพวกต่อต้านรัฐบาล"
ท่าทางของแฮมค่อนข้างคิดหนักเรื่องนี้
เดฟ:"เอ้อ!! ฉันมีอีเมล์มาให้..."
แฮม:"!? เมล์อะไรเหรอครับ"
เดฟ:"นี่เป็นเมล์ที่จะรับพวกที่ต้องการจะเข้าร่วมกลุ่มกับเราด้วย"
แฮม:"บอกมาสิครับ ลุงเดฟ"
เดฟ:"เอานะ! revolution_guild@antistates.org"
แฮมจดอย่างรวดเร็ว
เดฟ:"ใช้ MSN ตอบรับพวกเขาก็ได้นะ พวกเขารอที่จะหาที่นัดพบนายอยู่"
แฮม:"แล้วตอนมีเข้ามากี่คนแล้วล่ะครับ"
เดฟ:"ประมาณ 6-7อ่ะนะ"
แฮม:"ไว้ผมจะคุยให้ครับ"
เดฟ:"ตอนนี้ร้านเสร็จสมบูรณ์แล้ว มะรืนนี้นายเตรียมพวกสาวๆให้ดี"
แฮม:"อ่ะฮะ"
เดฟ:"เบอร์โทรศัพท์นี้จะทำลายตัวเองในเวลา 2 วินาที"
แฮม:"?"
2 วินาทีผ่านไป...
ตุ๊ดๆๆๆ......
เสียง:"ไม่มีเลขหมายนี้ในระบบบริการ"
แฮม:"ลุงเดฟ นับวันเล่นอะไรแปลกๆแฮะ..."
แฮมเปิดคอม แล้วลองใช้โปรแกรม MSN พบรายชื่อ Contact 7 รายชื่อ ที่แปลกก็คือ... มันออนไลน์ทั้งหมดเลย...
---รายชื่อในปัจจุบัน---
(1.falconzero@squaremail.org
2.Nunaji@sleepingforest.net
3.Draculaz@vampiremail.eng
4.Illige@actressmail.com
5.Aeris@lolimail.com
6.Venus@mahoumail.th
7.R_Missing@gunnermail.com
ทันทีที่ MSN ของแฮมสามารถใช้งานด้วย หน้าต่าง MSN ก็ขึ้นมา 7 บานอย่างไม่มีปี่ไม่ขลุ่ย...
แฮม:"แอดเดรสไม่มีกันเลยแฮะ"
แฮมลองเช็คที่หน้าต่าง MSN ทุกบาน มีเขียนเหมือนกันหมดคือ "สวัสดีครับ/ค่ะ ผู้นำกลุ่ม"
แฮม:"...."
แฮมพิมพ์ไปว่า:"เช่นกันครับ" ลงทุกหน้า
ทุกหน้าต่าง MSN:"จะให้ไปรวมตัวที่คาเฟ่ ภายในกี่วัน?"
แฮมจึงพิมพ์ตอบไปว่า:"ภายใน5 วันข้างหน้านี้ ผมจะภายพวกสาวเมดไปตั้งร้านภายในวันมะรึนครับ"
หน้าต่างMSN:"โอเคครับ/ค่ะ พวกเราจะไปรวมตัวกันในเวลา 13.00 น. ของวันที่5 ละกันนะ"
แฮม:"ครับ สวัสดีครับ ทุกๆท่าน"
แล้วหน้าต่างทุกๆหน้าก็ขึ้นเป็นออฟไลน์...
แฮม:"เฮ่อ นี่กี่ทุ่มแล้วนะ"
แฮมมองนาฬิกา ก็รู้ว่า 2 ทุ่มแล้ว จึงเดินออกไปหาทามะและลูเครเซียที่ห้องของทามะ โดยเอาแผนที่ร้านไปด้วย (ไม่รู้ทำไม ลูเครเซียไม่โดนทามะ Y สักครั้ง)
ก๊อกๆๆ!
แฮมเรียกทามะและลูเครเซียให้ออกมา
แฮม:"ทามะจัง ลูเครเซียจังครับ..."
ก๊อกๆๆ!
แฮมเคาะประตูอีก 3 ครั้ง
ทามะ:"อืม... ท่านแฮมเหรอเจ้าคะ... มีไรเจ้าคะ......."
ดูเหมือนทามะจะสร่างเมาแล้ว
แฮม:"แล้วลูเครเซียจังล่ะครับ"
ทามะ:"ท่าน... พี่ลูซี่.. เค้าหลับไปแล้วล่ะเจ้า..ค่ะ"
แฮม:"ผมมีเรื่องจะคุยด้วยอะนะ"
ทามะ:"เข้ามาสิเจ้าคะ"
แฮมเข้าไปในห้องของทามะ เขาเพิ่งสังเกตเห็นเสื้อชุดนักเรียนที่มีตราโรงเรียนคุ้นตาของทามะเข้า
แฮม:"ชุดนักเรียนของคุณคุ้นตามากเลยนะครับ ทามะจัง"
ทามะ:"?"
แฮมเอาแผนที่ร้านคาเฟ่ที่ถือมาจากห้องมาให้ทามะดู ทามะพิจารณาอยู่พักนึง
ทามะ:"ว้าย! ทำไมมีแต่สถานที่อันตรายร้อมรอบเลยล่ะเจ้าคะ ท่านแฮม"
แฮม:"ครับ ที่ผมกลัวที่สุด ก็คือโรงเรียนสตรีที่อยู่รอบๆนี่แหละครับ"
ทามะ:"อ๋อ! โรงเรียนทางตะวันตก เป็นโรงเรียนหนูเองแหละเจ้าค่ะ"
แฮม:"อ๋อ! ตราโรงเรียนมันคุ้นๆเพราะงี้นี่เอง..."
ทามะ:"หนูเรียนชั้น ม.4 เจ้าค่ะ"
แฮมอึ้ง คิดว่า
แฮม:"แล้วทำไมหมู่นี้คุณไม่เห็นรู้สึกว่าคุณจะไปโรงเรียนเลยล่ะครับ"
ทามะ:"คือ ระหว่างที่หนูหายตัวไป ทอมก็ได้สร้างหุ่นรูปร่างเหมือนหนูไปเรียนแทนน่ะเจ้าค่ะ"
แฮม:"แล้วเพื่อนๆ ไม่สงสัยคุณเหรอครับ"
ทามะ:"ก็มีเพื่อนชื่อ คุโนะจัง"
แฮม:"ห้องเดียวกันเหรอครับ"
ทามะ:"ใช่ค่ะ เราสนิทกันมาก ตอนนี้ก็ยังคุยกันทาง MSN เค้าเป็น ลูกครึ่งไทย - ญี่ปุ่น"
แฮม:"(โอ้.... น่าคบแฮะ)"
แฮม:"เค้ารู้แล้วเหรอครับ ว่าคุณกลับมาแล้ว"
ทามะ:"เจ้าค่ะ เมื่อกี้คุยกันทาง M อยู่จนสร่างเมาแหละเจ้าค่ะ"
แฮม:"(โห นี่จะคออ่อน รึจะคอทองแดงเนี่ย)"
แฮม:"เดฟได้ให้เมล์ผมมา เอาไว้รวบรวมสมาชิกครับ"
ทามะ:"แล้วตอนนี้มีเข้ามากันกี่คนแล้วเจ้าคะ"
แฮม:"6-7 คนครับ ผมนัดให้พวกเค้าไปรวมตัวกันที่ร้านเรา ถ้ามันเสร็จแล้ว"
ทามะ:"หนูไม่รู้ว่า ร้านจะเริ่มทำการวันไหนน่ะเจ้าค่ะ"
แฮม:"ผมก็บอกว่าอีก 5 วันเราจะรวมตัวกันที่เวลา 13.00 น."
ทามะ:"อ่ะเจ้าค่ะ"
แฮม:"ฝากบอกพวกสาวๆด้วยนะครับ ว่ามะรืนนี้ ให้เตรียมตัวให้พร้อม จัดกระเป๋าให้เรียบร้อย"
ทามะ:"ได้ เจ้าค่ะ"
แฮม:"ผมมาคุยแค่นี้แหละครับ ราตรีสวัสดิ์ครับ ทามะจัง"
ทามะ:"เจ้าค่ะ อย่าหักโหมนะเจ้าคะ ท่านแฮม"
แล้วแฮมก็ออกจากห้องไป
เช้าวันต่อมา...
ก๊อกๆๆ
ทามะได้ชวนรู้สึกอยากพาแฮมไปเที่ยวในเมืองขึ้นมา ก็ไปหาแฮมที่หน้าห้อง
ทามะ:"ท่านแฮมเจ้าขาๆ"
แฮมที่หลับอยู่หน้าคอมก็ตกใจตื่นขึ้นมา
แฮม:"หือ..."
ทามะ:"หนูอยากพาท่านไปเดินเที่ยวในเมืองน่ะเจ้าค่ะ"
แฮม:"อ๋า.. โอเคครับ! ขอไปอาบน้ำแปบนะครับ"
แล้วแฮมก็รีบปิดคอมพิวเตอร์ แล้วไปอาบน้ำทันที
ทามะ:"...."
ทามะแอบเข้ารอแฮมในห้อง โดยที่แฮมไม่รู้
20 กว่านาทีผ่านไป แฮมออกมาจากห้องน้ำ
ทามะ:"หวาย!!"
แฮมเดินออกมาโดนทามะเห็น โชคดีที่แฮมชอบใส่เสื้อผ้าชั้นในมาจากในห้องน้ำก่อนแล้ว
แฮม:"ทามะจัง!? คุณเข้ามาทำไมเนี่ย"
ทามะ:"หนูแค่ขี้เกียจรอข้างนอกเจ้าค่ะ"
แฮม:"คุณน่ะก็พูดได้สิ ถ้าเกิดผมไม่ใส่เสื้อผ้ามาจากในห้องน้ำ ป่านนี้คุณหงายเก๋งไปแล้ว"
ทามะ:"...."
แฮม:"เอาเป็นว่า คราวหลังอย่าเข้ามาเงียบๆตอนผมอาบน้ำละกันครับ"
ทามะ:"เจ้าค่า เมี้ยว..."
ทามะทำท่าแมวแอ๊บแบ๊วใส่แฮม จนแฮมหน้าแดงเป็นกวนอู
ปุ้ง!
แฮม:"ครับๆ เดี๋ยวขอแต่งตัวก่อนนะครับ"
ทามะ:"เจ้าค่ะ งั้นทามะไปรอข้างนอกเลยนะเจ้าคะ"
แล้วทามะก็ออกจากห้องไปรอแฮม
ไม่นานนก แฮมก็ออกมา
ทามะ:"โห ชุดไรเนี่ยเจ้าคะ ท่านแฮม"
แฮมแต่งตัวออกมาด้วยแจ็กเก็ตหนังสีดำ ข้างในเป็นเสื้อMegadeth และยังใส่ถุงมือด้วย
แฮม:"นี่เป็นเครื่องแบบไปเที่ยวของผมครับ"
ทามะ:"ไปทั้งเงี้ย? เมี้ยว..."
แฮม:"ทามะจัง ชุดนี้เป็นชุด All Season ของผมครับ อย่าบอกให้เปลียนชุดซะให้ยาก 55"
ทามะ:"งั้น ท่านแฮมช่วยหันหน้าไปด้านหลังที่นะเจ้าคะ"
แฮม:"เอ๋... อะไรครับ?"
แฮมหันหน้าไปด้านอื่นตามที่ทามะบอก
วิ้ง!!
ทามะ:"หันมาดูได้แล้วล่ะเจ้าค่ะ"
แฮมหันมาเห็นทามะใส่โลลิต้าสีขาว ท่าทางทามะจะเอาใจแฮมน่าดู
ทามะ:"เหมาะไหมเจ้าคะ ท่านแฮม"
ปึ้ด!
แฮมเลือดกำเดาไหล
แฮม:"หืม... วิเศษมากเลยครับ ทามะจัง แหะๆ"
แฮมรีบเช็ดเลือดกำเดาออกจากปากทันที
แฮม:"คนหุ่นสุดยอด แต่งอะไรก็ขึ้นอย่างคุณ ทำไมไม่ถ่ายแบบล่ะครับ"
ทามะ:"เหมียว?"
แฮม:"อายุประมาณคุณเนี่ย ทำงานถ่ายแบบหาเลี้ยงได้ดีเลยนะครับเนี่ย"
ทามะบิดเอียงอายเมื่อถูกแฮมแซว
ทามะ:"แหม ท่านแฮมก็ หนูตามใจท่านหน่อยเดียวเองอ่ะ"
แฮมและทามะเดินไปที่โรงรถของคฤหาสณ์ มันใหญ่โตพอๆกับโรงเก็บเครื่องบินกองทัพหลังนึงเลยทีเดียว
ทามะ:"ท่านแฮม จะขี่อะไรไปดีล่ะเจ้าคะ"
แฮม:"ว้าว!!"
แฮมจดจ่อสายตาไปที่มอเตอร์ไซด์ยักษ์ดำทมึน
ทามะ:"นั่นเป็นมอเตอร์ไซด์ที่ทอมดัดแปลงเอง"
แฮม:"มันทำอะไรได้บ้างครับเนี่ย"
ทามะ:"มันสามารถยกหน้าได้ด้วยกลไกพิเศษ ติดใบมีดและหนามแหลมป้องกันกับดักตามถนน เช่น เรือใบ กับระเบิด ฯลฯได้เจ้าค่ะ นอกจากนี้ รถคันนี้ยังติดอาวุธ มีดดาบแหลมคม ปืนกล ปืนไฟ ไว้ใช้ในสงครามด้วยเจ้าค่ะ"
แฮม:"โห..."
ทามะ:"ท่าทางท่านแฮมจะชอบรถคันนี้นะเจ้าคะ"
แฮม:"ทามะจัง ผมขอคันนี้แหละครับ"
ทามะ:"ได้สิเจ้าคะ"
แล้วแฮมกับทามะก็ขี่รถมอเตอร์ไซด์ออกไป โดยทั้งคนไม่รู้เลยว่ามีอันตรายอยู่ ออสสมาชิกสาวแม่นปืนของ ฺBodom's Child ได้สะกดรอย และไล่ตามแฮมและทามะมานานแล้ว ซุ่มโจมตีอยู่
ออส:"หึ นายกำลังจะมีความสุขกับแฟนนาย แต่อีกไม่นานหรอก"
แล้วออสก็หายไป...
ทางแฮมและทามะซึ่งคุยกันระหว่างที่ขี่รถเข้าไปในกรุงเทพ...
แฮม:"โอโห รถคันนี้แรงดีจริงๆครับ ทามะจัง"
ทามะ:"จริงๆ แล้วเป็นรถเก่าของท่านพ่อน่ะเจ้าค่ะ ท่านชอบสะสมรถหลายแบบ"
แฮม:"แล้วพวกพี่ๆเมด ของคุณเค้าไม่ว่าเหรอครับ ที่มาเที่ยวกับผมแบบนี้"
ทามะ:"อ๋อ.. ไม่ต้องห่วงเจ้าค่ะ หนูบอกพวกพี่เค้าไปแล้วว่าจะไปเที่ยวกับท่าน"
แฮม:"เอ้อ แล้วลูเครเซียจัง กับฮารุนะจังล่ะครับ"
ทามะ:"ฮารุนะจังพาพี่ลูซี่ไปเที่ยวในเมืองน่ะเจ้าค่ะ"
แฮม:"แล้วทามะจะพาผมซื้อของเหรอครับเนี่ย"
ทามะ:"คือหนูว่าจะไปซื้อนิตยสาร Kiss Magazine เจ้าค่ะ"
แฮม:"Kiss Magazine...?"
ทามะ:"เป็นนิตยสารแนะนำร้านอาหาร ดารา ภาพยนตร์ แล้วก็แฟชั่นน่ะเจ้าค่ะ แหะๆ"
แฮม:"ผมแค่เดินข้างๆคุณเฉยๆได้ไหมครับ"
ทามะ:"ไมล่ะเจ้าคะ เมี้ยว"
แฮม:"ผมไม่ค่อยเดินในห้าง แถมยังมีสาวสวยมาเดินด้วย มันเหมือนชวนไปเดทเลยอ่ะครับ"
ทามะ:"แหม ท่านแฮม... ฮิๆๆ หนูก็พาท่านแฮมมาเดทไงเจ้าคะ"
ปุ้ง!
แฮมอายหน้าแดง
แฮม:"คุณให้ผมพาไปเดทเหรอเนี่ย ทามะจัง"
ทามะ:"ท่านแฮมนี่ซื่อบริสุทธิ์ต่อสาวๆจังนะเจ้าคะ ฮิๆๆ..."
แฮม:"(ฮึ่ม..)"
แฮมได้แต่อายที่ไม่รู้เรื่องวาโดนหลอกมาเดท ก็ขับมอเตอร์ไซด์ต่อไปเรื่อยๆ ตามทางที่ทามะบอก...
แฮม:"เห็นทางเข้าเมืองแล้วครับ คิดว่าคงไม่มีเหตูการณ์ตามในข่าวนะครับ ทามะจัง"
ทามะ:"หนูยืนยันเจ้าค่ะ 100%! ทางเข้าเมืองมีการตรวจตราเข้มแข็งมาก"
แฮมเห็นป้าย Akibangkok ตรงหน้าด่านก็สงสัย
แฮม:"ที่นั่นมันอะไรครับน่ะ"
ทามะ:"อ๋อ นั่นน่ะ เป็นสถานที่เที่ยว ชอปปิ้งขึ้นชื่อของกรุงเทพเจ้าค่ะ โรงเรียนหนู และที่ๆเราจะมาตั้งร้านก็อยู่ในย่านนี้ด้วยล่ะเจ้าค่ะ"
แฮม:"...."
แฮมจอดรถลงตรงที่ทามะบอก
ทามะ:"เดี๋ยวหนูจะเข้าไปในร้านหนังสือนะเจ้าคะ ท่านแฮมไปด้วยกันไหม"
แฮม:"ก็ดี... ครับ"
ทามะ:"ท่านแฮมดูซึมๆนะ เมี้ยว..."
ทามะจับมือแฮมเข้าร้านหนังสือ แฮมก็ได้แต่ทึ่มโดนทามะจับดึงมือไป
แฮม:"เหวอ!"
ข้างในร้านหนังสือใหญ่โตมาก มีมุมหนังสือเป็นสิบๆมุมเลย
ทามะ:"ท่านแฮมไม่ไปดูมุมนิตยสารกับหนูเหรอเจ้าคะ"
แฮม:"ก็ได้ครับ"
ทามะและแฮมเดินไปที่มุมนิตยสารรายเดือน ทามะเจอนิตยสาร Kiss Magazine แฮมได้นิตยสาร Metal Magazine ทั้ง 2 เดินไปจ่ายตังค์ที่เคานเตอร์ แล้วพอออกมาจากร้าน ทั้ง 2 ก็เอาหนังสือให้อีกฝ่ายอ่านดู ซึ่งต่างฝ่ายต่างก็อ่านไม่รู้เรื่อง จึงคืนหนังสือให้อีกฝ่าย
แฮม:"เอ่อ.. แล้วไม่ที่อื่นที่อยากไปอีกไหมครับ"
ทามะ:"มีเจ้าค่ะ ตามมา"
ทามะดึงแฮมไปยังเวทีประกวดขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นงานประกวดคอสเพลย์คู่นั่นเอง
แฮม:"ทามะจัง นี่มัน..."
ทามะไม่สนใจเสียงแฮม เธอเดินไปหาโต๊ะลงทะเบียน
ทามะ:"พี่ขาๆ หนูกะพี่สีดำนั่นจะสมัครด้วยเจ้าค่ะ"
ทีมงาน:"อ้อ งั้นพาไปที่มาลงชื่อและไปที่ห้องแต่งตัวเลยครับ"
ทามะ:"ท่านแฮม ท่านแฮมเจ้าขา"
แฮม:"คร้าบ..."
แฮมดูเหมือนจะได้ยินอยู่แล้ว จึงเดินมาลงชื่อให้กับทีมงาน
ทามะ:"เราไปห้องแต่งตัวกันเถอะเจ้าค่ะท่านแฮม"
ทามะจุงมือแฮมไปอีก
แฮม:"เหวอ!!"
ทั้ง 2 เข้าไปในห้องแต่งตัวด้านหลังเวที แฮมเข้าไปห้องผู้ชาย ส่วนทามะอยู่ห้องผู้หญิง แฮมเห็นว่าเข้าไปก็เหลือชุดปีศาจอยู่ชุดเดียว จึงโทรเข้าไปหาทามะ
แฮม:"ฮัลโหลๆ"
ทามะ:"เจ้าค่ะ"
แฮม:"ตอนนี้ผมไม่รู้จะใส่ชุดไรดีอ่ะครับ เหลือแต่งชุดปีศาจอ่ะ..."
ทามะ:"ทางนี้ ก็มีชุดนางฟ้าเหลืออยู่ชุดนึงเหมือนกันเจ้าค่ะ"
แฮม:"อืม เอาตามนี้ละกันครับ ผมใส่ชุดปีศาจ คุณใส่ชุดนางฟ้า"
ทามะ:"เจ้าค่ะ"
แฮมกำลังะปิดมือถือ แต่...
พรวด!!
ภาพหุบเขาคัพ C ของทามะแวบเข้ามาในมือถือแฮม เลือดกำเดาแฮมพุ่งเลอะปาก
แฮม:"ทามะจัง ทำไรเนี่ย!?"
ทามะ:"ฮุๆๆ ก็เมคอัพเลือดธรรมชาติไงเจ้าคะ"
แฮม:"ฮึ่ม"
แฮมหยิบชุดที่มีอยู่ชุดเดียวมาใส่ ใจก็โมโหทามะไป แต่ก็รู้สึกดีด้วย
สักพัก งานคอสเพลย์ก็เริ่ม หนุ่มสาวหลายคู่ ออกมาโชว์ บนเวทีกันทีละคู่ๆ จนเหลือคู่ของแฮมและทามะเป็นคู่สุดท้าย แฮมและทามะคุยกันตรงช่องทางเดินไปหน้าเวที แฮมดูเหมือนตื่นเต้นมากๆ เพราะตนไม่ค่อยมาประกวดคอสเพลย์มาก่อน
แฮม:"ทามะจัง..."
ทามะ:"ท่านแฮม อย่าเพิ่งอายสิเจ้าคะ หนูตอนแรกๆก็งี้เหมือนกันแหละคะ"
แฮม:"ผมควรทำไงดี"
ทามะ:"สูดหายใจเข้าลึก แล้วคิดว่าจะโชว์อะไรเมื่อออกไป ก็พอแล้วล่ะเจ้าค่ะ"
แต่แฮมก็ยังคิดไม่ออกสักที เขาไม่รู้จะทำอะไรดีเลย
แฮม:"ผมนึกไม่อ๊อกอ่ะ"
ทามะ:"งั้นเอางี้"
แฮม:"อะไรครับ อย่าบอกนะครับ ว่าจะให้ผมออกไปเล่นตลก"
ทามะ:"พอออกไป เราควงแขนกันไป แล้วท่านก็ช้อนตัวหนูในท่าอุ้มเจ้าสาว ก็ได้คะแนนตรึมแล้วล่ะเจ้าค่ะ"
แฮม:"ก็ได้..."
กรรมการประกาศชื่อของแฮมและทามะให้ออกไป ทันทีที่แฮมตกลง
พิธีกร:"คู่ที่ 1X ออกมาได้แล้วค่า..."
แฮมรวมพลังฮึด
แฮม:"สู้โว้ย!!"
แฮมและทามะออกมาหน้าเวที แฮมสวมชุดปีศาจสีดำ ถือขวาน ส่วนทามะมาในชุดนางฟ้าสีขาว ถือไม้กายสิทธิ์คล้ายสาวน้อยเวทย์มนตร์ ทั้งคู่ควงแขนกันออกมา แฮมพอรู้ว่าตนมาอยู่หน้าเวที ก็ช้อนตัวทามะขึ้นในท่าอุ้มเจ้าสาว ขณะนั้นเอง มือปืน ออซ ได้เล็งปืนไรเฟิลมาทางทามะเรียบร้อยแล้ว ขณะที่เธอกำลังจะลั่นไก แฮมก็รู้ตัวมาก่อนแล้ว
ปัง!!
เสียงปืนเก็บเสียงของออซแล่นผ่านอากาศไปหาทามะ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่แฮมวางทามะลง และได้ใช้ขวานยกขึ้นมาบังกระสุนไว้ได้พอดี
ออซ:"ชิ"
เธอกระโดดแวบหายไปหาแฮม แต่ดูเหมือนเธออยากจะเล่นด้วย เมื่อรู้ว่ามีคนดู
ออซ:"นายคิดดีแล้วรึ ที่จะรักนางฟ้าคนนี้"
แฮม:"??"
ทามะกระซิบข้างหู
ทามะ:"ท่านแฮม นี่อาจเป็นบทบาทที่เค้าจัดเตรียมมาก็ได้นเจ้าคะ"
แฮมก็เออออตามทามะไปอีก สวนออซไปว่า
แฮม:"ใช่แล้ว ผมยินดีอยู่เพื่อนางฟ้าอย่างทามะจัง และตายเยี่ยงปีศาจเพื่อทามะจัง"
ออซ:"ฮึ..."
แต่แล้ว แฮมถึงกับหน้าแดง เมื่อคิดในสิ่งที่เขาพูดออกไป พวกกรรมการที่ดูอยู่ ก็ชูป้าย ให้คะแนน 10 คะแนน กันทุกคน กรรมการบนเวทีก็เลยประกาศให้คู่ของแฮม ทามะ และแขกที่ไม่ได้รับเชิญ เป็นผู้ชนะไป...
พิธีกร:"เป็นการแสดงที่น่าประทับมากเลยนะคะ ที่ปีศาจจะมารักนางฟ้าได้ขนาดนี้ ผู้ที่ชนะเลิศ คือคู่ของแฮมและ.... ทามะจังค่า!!!!"
แฮม:"เอ๋"
ทามะ:"เย้!"
ออซ:"หุๆๆ"
พิธีกร:"เชิญทั้ง 3 คนทางนี้เลยค่ะ!"
ทั้ง 3 เดินไปมุมของรางวัล ระหว่างนั้นออซก็บอกกับแฮม
ออซ:"ฉันจะมาเอาชีวิตนายและแฟนนาย แต่ถ้าทางวันนี้จะเป็นการดทกันสินะ"
แฮม:"ผมก็ไม่รู้ว่าเธอต้องการอะไร แต่ผมแน่ใจว่าถ้าเธอหันปืนใส่เธออีก ผมก็พร้อมที่จะเป็นศัตรูด้วยเสมอ"
ทามะ:"ท่านแฮม!"
แฮม:"คร้าบ!"
แฮมและทามะเดินมารับรางวัล โดยมีออซยืนอยู่ข้างๆ แล้วพิธีกรก็มา
พิธีกร:"เชิญคู่ของคุณแฮมและทามะจัง ไปเปลี่ยนชุดด้วยค่ะ"
แล้วแฮมกับทามะก็ไปเปลี่ยนเป็นชุดเก่าที่สวมมาจากบ้าน โดยแฮมคุยผ่านผนังกับออซ
ออซ:"วันนี้ ฉันยกให้นายและแฟนนาย เพราะเห็นว่ากำลังเดทกันอยู่ แต่วันหลัง ฉันจะฆ่าแฟนนายให้ตายคามือเลย"
แฮม:"เลิกทู่ซี้ เรื่องฆ่าเรื่องแกงได้ไหม!?"
ออซ:"งั้น ฉันไปก่อนล่ะ"
ออซเดินออกไป
แฮมเดินออกมาจากห้องแต่งตัว ก้เจอทามะยืนรออยู่
ทามะ:"เห็นท่านออกมาช้าจัง หนูเป็นห๊วง เป็นห่วง"
แฮม:"ได้ยินเรื่องเมื่อกี้ไหมครับ ทามะจัง"
ทามะ:"เจ้าข้า หนูได้ยิน แต่ไม่รู้เรื่องอะไร เมี้ยว..."
แฮม:"งั้นอย่าไปคิดอะไรเลยนะครับ ผมจะปกป้องคุณเอง"
แฮมลูบหัวทามะเบาๆ แล้วพาทามะกลับไปที่มอเตอร์ไซด์
จบตอนที่ 7
